تعویق لیگ برتر تا پس از جام جهانی بدون نقشه راه!
سازمان لیگ فوتبال ایران در اطلاعیهای اعلام کرد که ادامه مسابقات لیگ برتر به بعد از جام جهانی ۲۰۲۶ موکول شده است. اما در این اطلاعیه، جزئیاتی درباره معرفی نمایندگان آسیایی، سرنوشت جام حذفی و لیگهای...
ایمان گودرزی؛ پس از حدود دو هفته بلاتکلیفی و سردرگمی، سازمان لیگ در نهایت با انتشار اطلاعیهای، تعطیلی مسابقات لیگ برتر را به صورت رسمی اعلام کرد. همانطور که پیشبینی میشد، امیدی به ادامه لیگ وجود نداشت، اما این تعطیلی نیز مشکلات خاص خود را به همراه خواهد داشت. در این اطلاعیه که تنها به تعویق مسابقات تا پس از جام جهانی اشاره شده، هیچگونه توضیحی درباره سازوکار معرفی نمایندگان ایران در لیگ الیت و لیگ قهرمانان سطح دو آسیا ارائه نشده و همچنین وضعیت جام حذفی و لیگهای پایه (آزادگان، دسته یک و دو) نیز مشخص نیست. در ادامه، ابهامات ناشی از تعویق لیگ را بررسی میکنیم؛ ۱۲ باشگاه خواستار لغو مسابقات بودند. پس از شایعاتی درباره از سرگیری دوباره مسابقات لیگ، از ۱۶ تیم لیگ برتر، ۱۲ تیم خواستار لغو کامل بازیها شدند. در این میان، تنها استقلال صدرنشین و پرسپولیسی که هنوز وضعیت سرمربیاش مشخص نیست، خواستار ادامه لیگ بودند.
چالش بازیکنان خارجی نیز یکی از مهمترین موانع پیشرو به شمار میآید. تیمهایی مانند استقلال و تراکتور که وابستگی زیادی به بازیکنان خارجی دارند، هنوز در بازگرداندن این نفرات با مشکلاتی مواجهاند. تجربه نشان داده که پس از تورنمنتهای بزرگ، بازگشت بازیکنان خارجی با تأخیر یا حتی عدم همکاری همراه است. در سطح کلان، تصمیمات نهادهای بالادستی نیز بر ابهامات افزوده است. محدودیتهایی که برای باشگاههایی مانند فولاد خوزستان و سپاهان اعمال شده، نشان میدهد که مشکلات صرفاً فنی نیست و ابعاد اقتصادی و مدیریتی نیز نقش پررنگی دارند. اصرار برخی مدیران برای ادامه لیگ، حتی در قالب جدید، بیشتر به یک موضعگیری رسانهای شباهت دارد تا یک برنامه اجرایی دقیق. چگونه میتوان به برگزاری منظم مسابقات امیدوار بود، وقتی تعدادی از تیمها هنوز از حداقل امکانات تمرینی برخوردار نیستند؟ تیمهایی وجود دارند که نتوانستهاند بعد از جنگ تمرینات خود را آغاز کنند و قطعاً با این وضعیت امکان برگزاری مسابقات در شرایط یکسان برای همه میسر نخواهد بود.
فشردگی مسابقات؛ تهدیدی برای سلامت بازیکنان. ایدههایی مانند برگزاری تورنمنتهای جایگزین یا فشردهسازی مسابقات پس از جام جهانی نیز با ریسکهای جدی همراه است. فشردگی بیش از حد میتواند منجر به افزایش مصدومیتها و افت کیفیت بازیها شود، آن هم دقیقاً بعد از جام جهانی. شاید در این مورد ادامه لیگ بعد از جام جهانی منطقی به نظر برسد، اما با توجه به سوالاتی که در مورد نحوه ادامه بازیها پس از جام جهانی وجود دارد، نمیتوان این را دلیل اصلی ادامه لیگ بعد از جام جهانی دانست.
هزار و یک ابهام؛ از لیگهای پایه تا سهمیههای آسیا. یکی دیگر از ابهامات فدراسیون در بیانیهای که صادر کرد، این بود که تکلیف سهمیههای ایران برای بازیهای آسیایی فصل بعد مشخص نشد. اینکه آیا ایران با توجه به جایگاه فعلی تیمها میخواهد سهمیه را مشخص کند یا خیر، خود یک سوال بزرگ برای هواداران فوتبال به حساب میآید. از طرف دیگر، در این بیانیه حتی هیچ اشارهای به نحوه ادامه بازیهای جام حذفی و لیگهای پایه نشده است! اینکه آیا کنفدراسیون فوتبال آسیا برای فصل آینده معطل مشخص شدن نمایندگان ایران میشود یا خیر، نیز سوالی است که باید از فدراسیون و آقای مهدی تاج پرسید. تعلیق طولانیمدت مسابقات، بدون ارائه یک نقشه راه مشخص، فشار مضاعفی بر باشگاهها وارد خواهد کرد. بسیاری از تیمهای فوتبال ایران، به ویژه در سطوح پایینتر، با مشکلات مالی و ساختاری دست و پنجه نرم میکنند. در چنین شرایطی، نبود درآمدهای ناشی از مسابقات، اسپانسرینگ و حق پخش، میتواند برخی مالکان را به انصراف از ادامه فعالیت وادار کند؛ اتفاقی که در نهایت به تضعیف بدنه فوتبال باشگاهی کشور منجر خواهد شد.