عکس | معجزه فوتبال در غزه؛ روحیه ورزشی مردم در میان آشوب
این نشانهای واضح از معجزه فوتبال برای به جریان انداختن زندگی در دل ویرانیست.
به گزارش ورزش پارسی؛ نوار باریکی در کنار دریای مدیترانه، یکی از متراکمترین نقاط جهان با جمعیتی بسیار بالا و مساحتی کوچک است. مردمی که به زندگی در محاصره عادت کردهاند و بیکاری به شغل اصلی آنها تبدیل شده است! در این منطقه حتی صیادان نیز برای ماهیگیری با محدودیت مواجه شدهاند و مفهوم اقتصاد عملاً در آنجا بیمعناست. «غزه»، بخشی مهم و قابل توجه از فلسطین که سالهاست تحت سلطه قرار دارد، به نظر میرسد که مجبورند در محیطی قرنطینهشده به زندگی ادامه دهند. برای مردم غزه، ماندن در این نوار باریک یک انتخاب نیست؛ آنها با دیوارهای فرضی که هیچ درزی ندارند، ناچار به ماندن هستند؛ گاهی برای مبارزه و دستیابی به آرمانهایی که مهمتر از حیات انسانهاست و گاهی به اجبار، زیرا انتخاب دیگری ندارند. اگر گروه اول برای رسیدن به این آرمانها امید دارند، گروه دوم فقط زندهاند و زندگی نمیکنند!
این تصاویری است که احمد حسبالله در تاریخ 26 آوریل (6 اردیبهشت) در غزه به ثبت رسانده است تا روحیهی ورزشی مردم را در اوج آشوب به نمایش بگذارد. فوتبال، ورزشی که همواره در بزنگاهها فراتر از ورزش عمل میکند، دوباره برای عدهای دلیلی برای زندگی شده است؛ آنهم در یکی از پرآشوبترین نقاط جهان. در میان خرابههای غیرقابل تصور غزه، جوانانی که واقعاً از غوغای جهان فارغاند، روی چمن مصنوعی به توپ ضربه میزنند و چه زیبا که همین بازی آماتورگونه آنها با توپ، علت ادامه زندگی در غزه است. مسابقهای که ابتداییترین قوانین فوتبال در آن رعایت نشده و هر تیم با پنج بازیکن به میدان آمده است، اما برای این مردم فقیر و بیکار، بوسهی همین بازیکنان بر لوگوی یک تیم محلی معنای عمیقی دارد. این لحظهها فرصتی است برای فراموش کردن خرابههای اطراف و یادآوری اینکه زندگی حتی در پرتلاطمترین نقطهی جهان در حال جریان است.
بازیکنان الاهلی و الشاطی در یک مسابقه فوتبال پنج به پنج در ورزشگاه فلسطین به مصاف هم رفتند. تماشاگران در غزه یک مسابقه آماتور فوتبال را در دل ویرانیهای این شهر تماشا میکنند. این همان دلیلی است که فوتبال را از سایر ورزشها متمایز میکند. در طول بیش از یک ماه جنگ دردناک در کشور عزیزمان ایران، علیرغم تمام دغدغههای سیاسی، اجتماعی و اقتصادی، علاقمندان به فوتبال پیگیر شروع دوبارهی لیگ بودند و نگران این بودند که آیا تیم ملی به جام جهانی میرود یا نه. این نشان میدهد که فوتبال تحت هر شرایطی در زندگی مردم نقش خود را ایفا میکند. این نقش گاهی پررنگتر و گاهی کمرنگتر میشود، اما هرگز از بین نمیرود. همین که مردم با هر عقیده و باوری از فوتبالیستها انتظار اظهارنظر و حمایت دارند، نشاندهندهی اهمیت فوتبال است و فوتبالیستها آینهای تمامنما از جامعه هستند؛ جایی که یک بازیکن مستعد با تلاش بسیار از میلیونها استعداد عبور میکند تا به نقطهای قابل توجه برسد. او به نقطهای میرسد که در فاصلهی زمانی کوتاه میتواند محبوب و منفور باشد و هر حرکتش، از یک گل تا بوسیدن یک لوگو، برای بخش قابل توجهی از جامعه معنا پیدا میکند. این جادوی فوتبال است، جادویی که حتی در دل ویرانی نیز خاموش نمیشود.
