شاهکار دوقلوهای ایرانی با دوبنده کشتی ژاپن؛ وقتی در غربت اسطوره میشوی!
آرش یوشیدا، فرزند بزرگ جواد اسفنجانی، با استعداد و پشتکار خود در دنیای کشتی درخشید. او ژن قهرمانی را از پدرش به ارث برده و به تدریج مراحل موفقیت را یکی پس از دیگری طی کرده...
سعید آقایی؛ سه دهه پیش، زمانی که جواد اسفنجانی در مغازه بهروز یاری، کشتیگیر نامدار ایران، به عنوان شاگرد مشغول به کار بود، هرگز تصور نمیکرد که روزی خود نیز به دایره طلایی کشتی وارد شود و نامش بر سر زبانها بیفتد. از همان دوران که با بهروز یاری دوستی داشت و در مغازهاش کار میکرد، عشق به کشتی در دل او جوانه زد. بدن ورزیده و عضلات قوی بهروز همیشه برای جواد الهامبخش بود. برخلاف سایر هممحلهایهایش که به فوتبال علاقه داشتند، او همیشه در سالنهای کشتی حضور داشت و تقریباً هیچ مسابقهای را از دست نمیداد. در آن زمان، وقتی بهروز به رقابتهای آسیایی میرفت و مدال میگرفت، جواد در خیال خود میپروراند که ای کاش به جای تجارت، او نیز راه ورزش را انتخاب میکرد و به شهرت میرسید تا مردم او را بر دوش ببرند. رویایی که ۳ دهه بعد به حقیقت پیوست. سرنوشت او را به سرزمین آفتاب تابان کشاند. در زمانی که جوانان ایرانی برای ثروتمند شدن به ژاپن سفر میکردند، جواد نیز به دلیل مشکلات مالی به شرق دور رفت، اما در کنار کار برای تأمین زندگی، عشق به کشتی را فراموش نکرد و آن را در دیار غربت ادامه داد. پس از سه سال اقامت در ژاپن، با یک زن ژاپنی ازدواج کرد و صاحب ۶ فرزند شد. این ازدواج در ژاپن، مسیر زندگیاش را هموارتر کرد؛ مردی که شاگردان اصلیاش، فرزندانش بودند!
جواد اسفنجانی حدود ۳۰ سال پیش به ژاپن مهاجرت کرد و پس از ازدواج، ۶ فرزند (۵ پسر و یک دختر) به دنیا آورد. او که در سال ۱۹۶۷ متولد شده، فعالیت ورزشی خود را از دوران دبیرستان آغاز کرد. پس از پایان تحصیلات، وارد بازار کار شد و در شرکتی که مشغول به کار بود، بهروز یاری، دارنده دو مدال طلای آسیا در سالهای ۱۹۹۰ و ۱۹۹۴ و برنده مدال برنز وزن ۷۴ کیلوگرم کشتی آزاد جهان در سال ۱۹۹۴ نیز کار میکرد. ژاپن برای یاری خوشیمن بود، چرا که در بازیهای آسیایی ۱۹۹۴ در این کشور به مدال طلا رسید و سال قبل از آن نیز در ژاپن قهرمان شده بود، که این موضوع انگیزهای برای اسفنجانی شد تا به سرزمین آفتاب تابان برود. او که در ۲۳ سالگی حتی یک کلمه ژاپنی نمیدانست، به این کشور سفر کرد و در نهایت شغل پیدا کرد. در زمان فراغت نیز در دانشگاه نیهون تمرین میکرد. او با نائومی یوشیدا ازدواج کرد و صاحب ۶ فرزند از جمله یک دوقلو شد که همگی کشتیگیر هستند.
اسفنجانی در این باره گفت: “من در ژاپن خانواده تشکیل دادم و این کشور به من خانهای پر از شادی و خوشحالی داد. به همین دلیل فکر کردم که باید کاری کنم تا دینم را به ژاپن ادا کنم. کشتی چیزی است که میتوانم به این کشور تقدیم کنم. من فکر کردم که با تأسیس یک باشگاه کشتی و توسعه آن میتوانم دینم را ادا کنم.” این مربی ۵۱ ساله ایرانی که ۲۵ سال است در ژاپن زندگی میکند و به هر دو زبان فارسی و ژاپنی تسلط دارد، بنیانگذار و مربی باشگاه کشتی کودکان در ایچیکاوا، واقع در شرق توکیو است. احساساتی که اسفنجانی از کشورش با خود آورده را میتوان با نصب پرچم ایران بر دیوار باشگاهش مشاهده کرد. اما او همچنین نسبت به ژاپن احساسی عمیق دارد و خود را مدیون این کشور میداند.
اسفنجانی، بنیانگذار باشگاه ایچیکاوا کشتی در ژاپن است، که یک سیستم توسعه جوانان مبتنی بر روششناسی کشتی ایرانی را با ساختار تمرینی ژاپنی ترکیب کرده است. یوشیدا از سنین پایین در این سیستم بزرگ شد و تمرین کرد. علاقه اسفنجانی به وطنش به گونهای است که وقتی نام سوپرستاری مانند حسن یزدانی به میان میآید، لبخند بر لبانش مینشیند. آرش یوشیدا، فرزند بزرگ جواد، ستارهای است که ژن کشتی را از پدرش به ارث برده و به تدریج پلههای پیشرفت و موفقیت را طی کرده است. او مدتی است که در ژاپن به عنوان یک ستاره در کشتی شناخته میشود و در رقابتهای قهرمانی کشور ژاپن چندین مدال رنگارنگ به دست آورده است. همین مدالها مسیر او را برای پوشیدن دوبنده تیم ملی کشتی ژاپن هموار کرد. آرش در سال گذشته در ادامه مسیر درخشان خود در دو تورنمنت جهانی شرکت کرد و دو مدال خوشرنگ به گردن آویخت تا نام خود را بینالمللی کند.
او ابتدا در تابستان در رقابتهای کشتی قهرمانی جهان در زاگرب مدال برنز را به دست آورد و نخستین مدال جهانی خود را کسب کرد. یوشیدا در این رویداد با پیروزیهای قاطع بر حریفان، به مدال باارزش برنز جهان رسید. چند ماه بعد، در پاییز در رقابتهای امیدهای قهرمانی جهان، همه رقبا را شکست داد و مدال طلا را به گردن آویخت. پیروزی یکطرفه او بر ابوالفضل بابالو، آزادکار ایرانی، شاید مهمترین نتیجه او بود. یوشیدا برای قهرمانی ابتدا موسی آرسونکایف از ترکمنستان را ۱۰ بر صفر شکست داد و سپس آندریان والکانوف از بلغارستان را ۱۲ بر صفر مغلوب کرد. در سومین مبارزه نیز ابوالفضل بابالو از ایران را ۱۳ بر ۲ شکست داد و در نیمهنهایی نیز رضابک آیتموخان، دارنده مدال طلای جهان از قزاقستان، را ۱۰ بر صفر برد. در فینال وزن ۹۷ کیلوگرم، آرش یوشیدا، کشتیگیر دورگه ایرانی-ژاپنی که برای ژاپن مبارزه میکند، با نمایشی بینظیر برابر مراب سلیمانیشویلی از گرجستان با امتیاز عالی ۱۲ بر ۲ به برتری رسید و صاحب مدال طلا شد.
دارنده مدالهای برنز بزرگسالان جهان و طلای امیدهای جهان، این بار در رقابتهای قهرمانی آسیا در بیشکک قرقیزستان قدرتنمایی کرد و توانست یک طلای جذاب و هیجانانگیز به کشورش و البته پدرش هدیه کند. طلایی که با شکست دادن یک ایرانی برای او معنای خاصی داشت. یوشیدا در بیشکک با اقتدار همه ستارهها را از دم تیغ گذراند و با افتخار به مدال طلا دست یافت. در رقابتهای وزن ۹۷ کیلوگرم کشتی آزاد قهرمانی آسیا در قرقیزستان، آرش با همه مدعیان اصلی وزنش کشتی گرفت. او ابتدا بیکزاد اورکیمبای از قزاقستان را در یک کشتی یکطرفه ۱۰ بر صفر شکست داد. در نیمهنهایی، برابر احمد تاجالدینوف، کشتیگیر روسیالاصل بحرین و دارنده مدالهای طلای جهان و المپیک به روی تشک رفت و با نتیجه قاطع ۱۵ بر ۶ به برتری رسید و راهی فینال شد. او در فینال برابر امیرعلی آذرپیرا، دارنده مدالهای نقره جهان و برنز المپیک، به پیروزی رسید و مقتدرانه به مدال طلا دست یافت. یوشیدا در طول مبارزه از آمادگی بسیار بالایی برخوردار بود و عملکردی هجومی را از خود به نمایش گذاشت به گونهای که آذرپیرا حتی نتوانست یک امتیاز از او بگیرد.
یوشیدا بعد از این پیروزی و کسب طلای آسیا درباره رویارویی با یک کشتیگیر ایرانی و احساسش از این اتفاق مورد پرسش قرار گرفت و اینطور پاسخ داد: “من هم احساساتی دارم. ایران سرزمین پدری من است، بنابراین فکر کردم که آیا اشکالی ندارد که (به خاطر پیروزی) خوشحال باشم، اما با این وجود خوشحال بودم. من خون ایرانی دارم، اما به عنوان نماینده ژاپن اینجا هستم، بنابراین توانستم با احترام جشن بگیرم.”
در رقابتهای قهرمانی آسیا، شاید کمتر کسی تصور میکرد دو ستاره اصلی تیم ملی کشتی آزاد ژاپن، کشتیگیرانی باشند که نام و تباری ایرانی دارند. این مسابقات یک اتفاق هیجانانگیز و استثنایی را برای کشتی ژاپن و ایرانیها رقم زد. دو کشتیگیری که به واسطه نام ایرانیشان و داشتن پدر ایرانی در میان اهالی کشتی ایران شناخته شده و دنبال میشوند، ستارههای کشتی آسیا لقب گرفتند و دو طلا برای ژاپن کسب کردند. آرش یوشیدا که سال قبل نیز طلای آسیا را به دست آورده بود، این بار با عملکردی شگفتانگیز و آمادگی بالای خود که منجر به پیروزی قاطع مقابل احمد تاجالدینوف، قهرمان جهان و المپیک و امیرعلی آذرپیرا، نایب قهرمان جهان شد، همه را شگفتزده کرد. او مدال طلای وزن ۹۷ کیلوگرم آسیا را برای دومین سال متوالی به دست آورد. اما این تنها کشتیگیر ایرانی نبود که در این رقابتها درخشید. در کنار آرش، کیوان قرهداغی، کشتیگیر ایرانیالاصل ژاپن در وزن ۷۹ کیلوگرم نیز مدال طلا را به سینه زد. او دولت یرگیش قزاق را ۹-یک و اولانبایار مغول را ۱۴-۹ شکست داد و در نیمهنهایی با نتیجه ۴-۳ بر رازامبک جمالوف، قهرمان وزن ۷۴ کیلوگرم المپیک پاریس پیروز شد و در فینال نیز ۲-یک ساندیپ مان هندی را مغلوب کرد و برای نخستین بار قهرمان آسیا شد. او حالا نام خود را در کنار آرش یوشیدا قرار داده است؛ ستارهای با تبار ایرانی و ملیت ژاپنی. کیوان قرهداغی که در اولین تورنمنت رسمی و جدی خود طلای آسیا را به دست آورده، میگوید هدف اصلیاش کسب مدال در المپیک است. او برای این کار باید به یکی از وزنهای المپیکی برود که یا ۸۶ کیلو یا ۷۴ کیلو خواهد بود. پدر او، شهرام قرهداغی، کشتیگیر سابق ایرانی است که باشگاه کشتی ایران (IWC) را در توکیو تأسیس کرد. سیستمی که کشتی تکنیکی ایرانی را با انضباط تمرینی ژاپنی ترکیب میکند. کیوان از کودکی در آنجا تمرین کرده است. قرهداغی و یوشیدا نماینده دو باشگاه خانوادگی موازی در ژاپن هستند: باشگاه کشتی ایران (IWC) — شهرام قرهداغی و باشگاه ایچیکاوا کشتی — جواد اسفنجانی. هر دو سیستم پایه مشترکی دارند: انتقال اصول کشتی ایرانی به ژاپن از طریق ساختارهای مربیگری هدایتشده توسط پدران. حالا این دو نام آشنا برای ایرانیها به دو ستاره در کشتی ژاپن، آسیا و حتی جهان تبدیل شدهاند و احتمالاً در ماهها و سالهای آینده بارها با کشتیگیران ایرانی روبرو خواهند شد. البته هر دو کار دشواری برای رسیدن به عنوان قهرمانی جهان یا المپیک دارند، اما تقابل آنها با کشتیگیران ایرانی و سرزمین پدریشان قطعاً مبارزات جذابی را رقم خواهد زد.
