در فاصله دو قهرمانی آرسنال، دنیا چه شکلی بود ؟
آرسنال پس از ۲۲ سال قهرمان لیگ برتر انگلیس شد.
حسین خلیلی؛ ۲۲ سال زمان کمی نیست و به اندازهای طولانی است که آخرین قهرمانی آرسنال در لیگ برتر انگلیس، دنیای متفاوتی را به تصویر میکشد. اکنون توپچیها پس از بیش از دو دهه، دوباره جام را بالای سر بردهاند؛ قهرمانی که فراتر از یک موفقیت فوتبالی به نظر میرسد و همچون باز کردن یک کپسول زمان، سفری به دنیایی است که بسیاری از چیزهای امروزی هنوز وجود نداشتند.
آخرین باری که آرسنال قهرمان شد، تونی بلر در دوره دوم نخستوزیری خود بود و هنوز نامهایی چون دیوید کامرون، بوریس جانسون، ریشی سوناک یا کییر استارمر به عنوان نخستوزیر مطرح نشده بودند. در دنیای موسیقی و سینما نیز اوضاع به کلی متفاوت بود. روزی که آرسنال قهرمانیاش را قطعی کرد، آهنگ «لعنت بهش، نمیخوام برگردی» از ایمون در صدر جدول بریتانیا قرار داشت. در همان سال، آهنگ «یِه!» از آشر به عنوان محبوبترین ترانه جهان شناخته میشد و انیمیشن «شرک ۲» گیشههای سینما را تسخیر کرده بود.
اما شاید جالبترین بخش ماجرا، دنیای فناوری باشد؛ دنیایی که هنوز با امروز قابل مقایسه نبود. فیسبوک تنها چند ماه از راهاندازیاش گذشته بود و اینستاگرام، ایکس و تیکتاک هنوز وجود نداشتند. شبکه اجتماعی محبوب آن زمان، مایاسپیس بود. تا عرضه جهانی آیفون هنوز سه سال باقی مانده بود. در آن روزها، سریال محبوب «فرندز» تازه به پایان رسیده بود و میلیونها نفر هنوز در شوک خداحافظی با راس، ریچل، چندلر و مونیکا بودند.
فوتبال انگلیس نیز به کلی متفاوت به نظر میرسید. سر الکس فرگوسن بر روی نیمکت منچستریونایتد نشسته بود؛ مردی که هنوز دوران سلطنتش ادامه داشت. از آن زمان تاکنون، یونایتد هفت سرمربی دائمی را تغییر داده است و اکنون مایکل کریک در آستانه تبدیل شدن به هشتمین مربی این باشگاه قرار دارد. در همین مدت، آرسنال تنها سه سرمربی دائمی داشته است؛ آرسن ونگر، اونای امری و میکل آرتتا. و البته باورش دشوار است، اما منچسترسیتی در آن زمان اصلاً یک غول فوتبالی به شمار نمیرفت. سیتی فصل را در رده شانزدهم به پایان رساند و ۴۹ امتیاز کمتر از آرسنال کسب کرد و تنها هشت امتیاز با منطقه سقوط فاصله داشت. هنوز چهار سال تا خرید باشگاه توسط مالکان ابوظبی باقی مانده بود. آرسنال آن زمان هنوز در ورزشگاه قدیمی هایبوری بازی میکرد و ورزشگاه امارات تنها یک پروژه در حال ساخت بود. توپچیها دو سال بعد به خانه جدیدشان نقل مکان کردند.
در این ۲۲ سال، دنیا تغییرات عظیمی را تجربه کرده است. طبق آمار سازمان ملل، حدود دو میلیارد نفر در جهان متولد شدهاند. پپ گواردیولا از یک فوتبالیست بازنشسته به یکی از بزرگترین مربیان تاریخ تبدیل شده است؛ با ۱۴ جام در بارسلونا، هفت جام در بایرن مونیخ و شش قهرمانی لیگ برتر با منچسترسیتی. و میکل آرتتا؟ او در سال ۲۰۰۴ تنها یک هافبک ۲۲ ساله بود که در آستانه انتقال به رئال سوسیداد قرار داشت. چند سال بعد بهعنوان بازیکن به آرسنال پیوست و اکنون همان مرد، پس از دو دهه انتظار، دوباره جام لیگ را به شمال لندن بازگردانده است. شاید به همین دلیل است که این قهرمانی تنها یک جام نیست؛ این، پایان یک نسل انتظار است.
