داستان نام کامل لامین یامال و منبع الهام آن
نام لامین یامال داستان جالبی دارد که به ۲ فرد ناشناس برمیگردد.
به گزارش ورزش پارسی؛ میلیونها نفر در سرتاسر جهان سهشنبه شب شاهد مسابقه نیمهنهایی جام جهانی بین اسپانیا و فرانسه بودند؛ دیداری که در آن لامین یامال، ستاره جوان اسپانیا، یکی از چهرههای برجسته به شمار میرفت. در میان این تعداد بیننده، احتمالاً دو نفر وجود دارند که نقش مهمی در زندگی این ستاره بارسلونا ایفا کردهاند؛ هرچند جزئیات دقیق این نقشها هنوز برای عموم در هالهای از ابهام قرار دارد. یامال که در روز دوشنبه ۱۹ ساله شد، مانند بسیاری از شهروندان اسپانیا دو نام خانوادگی دارد؛ یکی از پدرش و دیگری از مادرش به ارث برده است. نامهای خانوادگی او «نصراوی» و «ابانا» هستند. با این حال، مانند بسیاری از فوتبالیستهای اسپانیایی، از جمله ژاوی، سرمربی سابق بارسلونا و پدری، همتیمی او در این باشگاه، شماره ۱۹ تیم ملی اسپانیا در دنیای فوتبال با نام کوچک خود شناخته میشود. در مورد یامال، نام کوچک او از دو بخش تشکیل شده است؛ مشابه نام «لوئیس انریکه»، سرمربی پاریسنژرمن و چهره سابق بارسلونا. به همین دلیل، روی پیراهن او در تیم ملی اسپانیا و بارسلونا عبارت «لامین یامال» درج شده است، در حالی که نام کامل او در گذرنامه و کارت ملیاش «لامین یامال نصراوی ابانا» است.
«لامین» نامی رایج در زبان عربی است که میتوان آن را به معنای «امین»، «درستکار» یا «قابل اعتماد» ترجمه کرد. این نام از «الامین» گرفته شده که یکی از القاب پیامبر اسلام، حضرت محمد (ص)، نیز بوده است. «یامال» نیز گونهای از نام عربی «جمال» به شمار میرود؛ نامی که مفاهیمی همچون زیبایی، وقار و جذابیت را در بر دارد. بسیاری از افرادی که بازیهای او را مشاهده کردهاند، احتمالاً این نام را کاملاً برازنده سبک فوتبالش میدانند. هر دو نام برای کودکی که در ژوئیه ۲۰۰۷ از والدینی مهاجر در کاتالونیا متولد شده باشد، کاملاً متداول به نظر میرسند. پدر او، منیر نصراوی، اهل مراکش است و مادرش، شیلا ابانا، در گینه استوایی به دنیا آمده است. نکته جالب این داستان اما این است که این دو نام نه به دلایل فرهنگی یا خانوادگی، بلکه به نشانه قدردانی از دو دوست خانواده برای این کودک انتخاب شدند.
زمانی که یامال به دنیا آمد، مادرش تنها ۱۶ سال داشت. او و نصراوی مانند بسیاری از والدین جوان دیگر، برای سازگار شدن با شرایط جدید زندگی و مسئولیتهای تازه، به کمک اطرافیان خود نیاز داشتند. در آن دوران، دو دوست خانواده نقش ویژهای در حمایت از این زوج جوان ایفا کردند؛ دو مرد که یکی «لامین» و دیگری «یامال» نام داشتند. پدر و مادر جوان برای قدردانی از این حمایتها تصمیم گرفتند نام فرزند خود را «لامین یامال نصراوی ابانا» بگذارند. از آن زمان تاکنون اتفاقات زیادی در زندگی آن کودک رخ داده است؛ اتفاقاتی که تنها به عکس مشهور او در پنجماهگی کنار لیونل مسی محدود نمیشود. یامال در ۱۲ سالگی خانه خود در سواحل کاتالونیا را ترک کرد و به آکادمی مشهور «لاماسیا»ی بارسلونا پیوست. او از آن زمان همراه بارسلونا قهرمان لالیگا شده و با تیم ملی اسپانیا نیز عنوان قهرمانی جام ملتهای اروپا ۲۰۲۴ را به دست آورده است.
قراردادی که او در سال ۲۰۲۵ با بارسلونا امضا کرد، ارزشی تا سقف ۴۰ میلیون یورو در سال پیش از کسر مالیات دارد. علاوه بر این، او با برندهای بینالمللی متعددی از جمله آدیداس، امریکن ایگل، ویزا، کوکا کولا و بیتس قراردادهای تبلیغاتی دارد. در طول این مسیر، یامال بارها درباره دشواریهای دوران کودکی خود سخن گفته است؛ دورانی که بهویژه برای والدینش و بسیاری از ساکنان محله مهاجرنشین «روکافوندا» در شهر ماتارو بسیار سخت سپری شد. این منطقه یکی از بالاترین نرخهای فقر در اسپانیا را دارد. او در گفتوگویی با رادیو «کادنا سر» در اوایل ژوئیه گفت: «مادرم زمانی که من به دنیا آمدم فقط ۱۶ سال داشت. پدرم هم برای تأمین زندگی مجبور بود هر کاری انجام دهد؛ حتی گاهی وسایل دورریختهشده را از خیابانها جمع میکرد تا بتواند غذایی برای ما تهیه کند. برای من فشار واقعی این است، نه چیزهایی که امروز با آنها روبهرو هستم.» جشن معروف او پس از گلزنی با نشان دادن عدد «۳۰۴» نیز اشارهای به سه رقم پایانی کدپستی محله روکافوندا دارد.
او در مصاحبههای مختلف بارها از فداکاریهای پدر و مادرش برای حمایت از مسیر فوتبالیاش سخن گفته است. با این حال، هویت «لامین» و «یامال» ـ دو دوستی که نام خود را به این فوتبالیست دادهاند ـ همچنان ناشناخته باقی مانده است. خود این بازیکن هرگز اطلاعاتی درباره آنها تأیید نکرده و پدر و مادرش نیز هیچگاه جزئیاتی از رابطه خود با این دو نفر یا نوع کمکهایی که دریافت کردهاند، ارائه ندادهاند. دلیل اینکه این دو خیر ناشناس تاکنون خود را معرفی نکردهاند نیز مشخص نیست. شاید ترجیح میدهند گمنام بمانند. شاید نمیخواهند توجهها از خود بازیکن منحرف شود. یا شاید هم تمایلی به بازگشت به خاطرات و شرایط دشوار نزدیک به دو دهه پیش ندارند.
