خداحافظی تلخ کینگ کِو؛ همیشه به یادت هستیم

به گزارش ورزش پارسی؛ کوین کیگان، اسطوره بزرگ فوتبال انگلستان، در تاریخ ۲۰ ژوئیه ۲۰۲۶ و در سن ۷۵ سالگی، پس از ماه‌ها مبارزه با سرطان معده و در کنار خانواده‌اش از دنیا رفت. او که با لقب «کینگ کو» شناخته می‌شد، نه تنها یک ستاره بزرگ، بلکه نماد شور، شجاعت و عشق به فوتبال بود. کیگان در سال ۱۹۵۱ در آرمتورپ، نزدیک دونکستر، به دنیا آمد و از یک خانواده کارگری برخاست. پدرش معدنچی بود و او دوران کودکی دشواری را تجربه کرد. پس از اینکه در تست چند باشگاه پذیرفته نشد، فوتبال حرفه‌ای خود را از اسکانتورپ یونایتد آغاز کرد و با تمرینات سخت، ضعف جسمانی خود را جبران نمود. در سال ۱۹۷۱، بیل شنکلی او را با مبلغ ۳۵ هزار پوند به لیورپول منتقل کرد؛ انتقالی که آغاز دوران طلایی زندگی حرفه‌ای او بود.

کیگان در لیورپول، در کنار جان توشاک، یکی از بهترین زوج‌های هجومی تاریخ باشگاه را تشکیل داد. او در شش فصل حضور خود در آنفیلد، موفق به کسب سه قهرمانی لیگ، دو جام حذفی، دو جام یوفا و نخستین قهرمانی اروپایی تاریخ لیورپول در سال ۱۹۷۷ شد. پس از فتح اروپا، به هامبورگ رفت و در آلمان به اوج شهرت رسید. او در سال‌های ۱۹۷۸ و ۱۹۷۹، دو بار متوالی توپ طلای اروپا را به دست آورد و همچنان تنها انگلیسی تاریخ است که دو توپ طلای پیاپی در کارنامه دارد.

کیگان ۶۳ بار برای تیم ملی انگلستان به میدان رفت و ۲۱ گل به ثمر رساند، اما هرگز نتوانست در جام جهانی به موفقیتی بزرگ دست یابد. انگلیس حتی نتوانست به جام‌های جهانی ۱۹۷۴ و ۱۹۷۸ صعود کند و حضورش در جام جهانی ۱۹۸۲ نیز با حذف زودهنگام به پایان رسید. پس از پایان دوران بازی در ساوتهمپتون، کیگان در سال ۱۹۸۲ به نیوکاسل پیوست؛ باشگاهی که به عشق زندگی فوتبالی او تبدیل شد. او نیوکاسل را به لیگ دسته اول بازگرداند و دو سال بعد از فوتبال خداحافظی کرد. اما مهم‌ترین فصل حضورش در نیوکاسل، روی نیمکت این تیم رقم خورد. او در سال ۱۹۹۲ تیمی را تحویل گرفت که در آستانه سقوط بود، اما آن را به لیگ برتر رساند و با تیم جذاب و هجومی معروف به «سرگرمی‌سازان»، نیوکاسل را به مدعی قهرمانی تبدیل کرد.

جمله معروف او پس از جدال لفظی با الکس فرگوسن هنوز هم یکی از ماندگارترین لحظات تاریخ لیگ برتر است: «اگر آنها را ببریم، عاشقش می‌شوم… عاشقش می‌شوم!» کیگان بعدها هدایت فولام، تیم ملی انگلستان و منچسترسیتی را برعهده گرفت و نقش مهمی در بازگشت سیتی به لیگ برتر ایفا کرد. آخرین حضورش روی نیمکت نیوکاسل در سال ۲۰۰۸، به دلیل اختلاف با مدیران باشگاه خیلی زود پایان یافت.

کوین کیگان تنها با جام‌ها و افتخاراتش در یادها نخواهد ماند؛ او نماد فوتبالی بود که با احساس، شجاعت و صداقت بازی می‌شد. بازیکنی که هرگز احساساتش را پنهان نکرد و همیشه با تمام وجود برای پیروزی جنگید. شاهزاده ویلیام، رئیس اتحادیه فوتبال انگلستان، پس از درگذشت او گفت: «بیش از هر چیز، او را به عنوان انسانی مهربان و بزرگوار به یاد خواهیم آورد.» و آلن شیرر، شاگرد و دوست قدیمی‌اش، در یک جمله همه چیز را خلاصه کرد: «آرام بخواب، رئیس.» کوین کیگان رفت، اما نام او برای همیشه در تاریخ فوتبال انگلستان و اروپا جاودانه خواهد ماند.