مهمترین نشست چند ماه اخیر در استقلال و تلاش آقای مدیر برای بقا به جای پاسخگویی به سوءمدیریت
استقلال پس از یک فصل پرهزینه و پرحاشیه، بیش از هر چیز به شفافیت و پاسخگویی نیاز دارد؛ نه تکرار مدیران گذشته.
به گزارش ورزش پارسی؛ جلسه آتی هلدینگ خلیج فارس به منظور بررسی وضعیت باشگاه استقلال، به احتمال زیاد مهمترین نشست این باشگاه در ماههای اخیر خواهد بود. در این جلسه علاوه بر بررسی وضعیت مالی، هزینههای فصل گذشته و بدهیهای انباشته، تصمیمگیری درباره آینده مدیریت اجرایی استقلال نیز در دستور کار قرار دارد. یکی از مهمترین خواستهها از علی تاجرنیا در این جلسه، پاسخگویی درباره عملکرد مدیریتی اوست. عملکردی که نتایج آن در صورتهای مالی و گزارشهای منتشرشده در سامانه کدال قابل مشاهده است؛ از بدهیهای سنگین گرفته تا هزینههای بالا، به ویژه در بخش جذب بازیکنان و مربیان خارجی که گفته میشود تنها در فصل گذشته بیش از ۱۰ میلیون دلار برای آنها هزینه شده است.
در این شرایط، افکار عمومی انتظار دارد که به جای فرافکنی، درباره چرایی این هزینهها، نحوه انعقاد قراردادها و مسئولیت مدیران وقت توضیحات لازم ارائه شود. تاجرنیا در روزهای اخیر ادعا کرده که چهار گزینه را برای مدیرعاملی استقلال به هلدینگ معرفی کرده، اما این گزینهها مورد موافقت قرار نگرفتهاند. اما سوال اصلی این است که این گزینهها چه کسانی هستند؟ نامهایی که در اطراف باشگاه مطرح میشوند، همان مدیران سابق هستند؛ افرادی که در دورههای گذشته نیز در ساختار مدیریتی استقلال حضور داشتهاند و بسیاری از پروندههای بدهی و مشکلات حقوقی باشگاه به دوران مسئولیت آنها بازمیگردد. طبیعی است که هلدینگ در برابر بازگشت چنین چهرههایی مقاومت کند.
این وضعیت این پرسش را پررنگتر میکند که آیا معرفی این افراد صرفاً برای نشان دادن بنبست بوده یا زمینهای برای آنکه در نهایت خود تاجرنیا به عنوان گزینه اصلی مدیریت اجرایی مطرح شود؟ در هر صورت، جلسه هلدینگ نباید صرفاً به انتخاب یا عدم انتخاب مدیرعامل محدود شود. پیش از هر تصمیمی، مدیران فعلی باید درباره نحوه هزینهکرد منابع مالی، قراردادهای پرهزینه، افزایش بدهیهای باشگاه و نتایج این شیوه مدیریت پاسخگو باشند.
در هفتههای اخیر نیز گزارشها و گمانهزنیهایی درباره آینده مدیریتی استقلال و هلدینگ خلیج فارس مطرح شده است. اینکه مدیریت فعلی استقلال امیدوار به ابقای مدیران بالادستی در هلدینگ خلیج فارس است تا اینگونه بقای خود را در استقلال تضمین کند. اما مساله اینجاست که مدیری که برای انتخابات نظام پزشکی و شورای شهر تایید صلاحیت نشده، چگونه میخواهد در استقلال برای مدیریت تایید شود؟ پس از این همه خسارت مدیریتی، آیا نهادهای نظارتی وی را برای مدیریت بر یکی از بزرگترین باشگاههای ایران تایید میکنند؟ آنچه قطعی است، این است که استقلال پس از یک فصل پرهزینه و پرحاشیه، بیش از هر چیز به شفافیت و پاسخگویی نیاز دارد؛ نه تکرار مدیران گذشته و نه ادامه چرخهای که نتیجه آن چیزی جز بدهی، بیثباتی و نارضایتی هواداران نبوده است.
