رامین رضاییان؛ ستارهای که خداحافظی کردن بلد نیست
ستارهای که هرگز با آرامش از در بیرون نرفت.
به گزارش ورزش پارسی؛ رامین رضاییان پس از پایان رسمی همکاریاش با استقلال، بار دیگر نشان داد که شاید بزرگترین چالش فوتبالی او فقط داخل زمین نیست و بیشتر به شیوه خداحافظیاش از تیمها مربوط میشود. مدافع-وینگر فوتبال ایران که در جام جهانی عملکرد قابل قبولی داشت، پرونده حضور کوتاهمدتش در جمع آبیپوشان را نیز مانند گذشته با حاشیه و دلخوری بست.
رضاییان که در لیگ بیستوچهارم به استقلال پیوست، در دومین فصل حضورش به دلیل نیمکتنشینی و اختلاف نظر با ریکاردو ساپینتو تصمیم به قطع همکاری گرفت و در نیمفصل راهی فولاد شد؛ اتفاقی که گفته میشود فقط به همین نقطه محدود نماند. بر اساس این روایت، اختلافات او با باشگاه استقلال از سطح مدیریتی هم عبور کرده و حتی میان رضاییان و برخی دیگر از مهرههای تیم نیز تنشهایی ایجاد شده است.
این موضوع زمانی بیشتر مورد توجه قرار گرفت که در شبکههای اجتماعی، رضاییان و یاسر آسانی به صورت متقابل واکنشهایی داشتند و این کشمکشها را علنیتر کردند. پایان پرحاشیه او برای بازیکنی که سابقه حضور در تیمهای بزرگ ایران مثل پرسپولیس و سپاهان را نیز در کارنامه دارد، چندان دور از انتظار به نظر نمیرسد.
رضاییان فوتبالش را از صبای قم آغاز کرد و با درخشش در راهآهن، به پرسپولیس پیوست. جداییهای او در مقاطع مختلف همواره با چالشهای پررنگ همراه بوده است؛ از جمله در سال ۱۳۹۴ که با قراردادی دو ساله به پرسپولیس آمد و در ابتدای مسیرش با عملکرد خوب، خیلی زود مطرح شد. با این حال، جدایی او از جمع سرخپوشان در اولین تجربهاش، با کشوقوسهای فراوان همراه شد و در نهایت راهی فوتبال بلژیک شد.
او در سال ۲۰۲۲ و بعد از اتمام دوران حضورش در لیگ قطر، برای دومین بار به پرسپولیس بازگشت؛ اما این بازگشت هم چندان دوام نداشت و به دلیل مسائل مالی و اختلافات مدیریتی، پس از تنها چند ماه راهی سپاهان شد. حضور رضاییان در سپاهان از نظر فنی موفقیتآمیز بود و توانست عملکرد قابل قبولی ارائه دهد، با این وجود جداییاش از این تیم نیز بدون حاشیه رقم نخورد.
باشگاه سپاهان در دوران حضور او و حتی پس از آن، با موضوعات مربوط به قرارداد و انتقال این بازیکن درگیر بود. انتشار یک متن تند از سوی رضاییان علیه مدیران سپاهان در فضای مجازی و در ادامه، خداحافظی جنجالیاش برای هواداران این تیم، بار دیگر نشان داد که رضاییان در فرآیند جداییها، بیشتر از هر چیز دلخوری را با خود همراه میکند.
با پیوستن او به استقلال در تابستان ۱۴۰۳، بسیاری امیدوار بودند این بار مسیر متفاوت باشد. حتی گفته میشود رضاییان از استقبال پرشور هواداران استقلال هم تعجب کرده و آن را با واکنش منفی هواداران پرسپولیس در زمان جداییاش مقایسه کرده بود؛ اما این خوشبینی مدت زیادی دوام نیاورد و اختلافات بر سر مسائل فنی و مدیریتی، بار دیگر همان سناریوی تکراری را رقم زد.
شاید رامین رضاییان یکی از بهترین و همهفنحریفترین بازیکنان نسل خود باشد. سرعت، تکنیک، قدرت شوتزنی و ارسالهای دقیق او از کنارهها بیتردید باعث شده او برای هر تیمی ارزشمند باشد. او همچنین گلهای تاریخی برای تیم ملی در جامهای جهانی به ثمر رسانده و از نظر فنی در سطحی قرار دارد که بسیاری از مربیان آرزوی داشتنش را دارند.
با این حال، مرور کارنامه حرفهای او نشان میدهد این ستاره هنوز نتوانسته است از تیمهای بزرگ با آرامش و بدون حاشیه جدا شود؛ جداییهایی که اغلب نه بر اساس توافق دوستانه، بلکه همراه با دلخوری از مدیران، اختلاف با مربیان و حتی درگیریهای رسانهای بوده است. الگوی تکرارشونده این روند، این پرسش را ایجاد میکند که آیا ریشه مشکلات بیشتر در تصمیمهای باشگاههاست یا رضاییان هم سهم قابل توجهی در پایانهای تلخ داشته است؟
شاید پاسخ این سوال را نتوان به سادگی پیدا کرد، اما یک نکته روشن است: رامین رضاییان با وجود همه تواناییهای فنیاش، ظاهراً با «خداحافظی بیحاشیه» چندان میانهای ندارد.
