آتشفشانی که فوران کرد؛ در انتظار تاجگذاری ابدی بچه هرکول در جهان
بعد از مهار وزنه و ثبت رکورد فوق العاده جهانی، علیرضا یوسفی دوباره به سیاق همیشه تاج معروفش را روی سر گذاشت.
به گزارش ورزش پارسی؛ بازگشت علیرضا یوسفی به دنیای وزنهبرداری مانند دریافت یک هدیه ارزشمند بود. هدیهای که سالها در اختیار ما بود و ناگهان توسط یک نابغه گرجی از ما گرفته شد. سالها شاهد قدرت نمایی این ورزشکار گرجی بودیم تا اینکه نوبت به ما رسید. این بار، پسر شمالی بعد از دو سال دوری، هدیه را دوباره پس گرفت. او با اقتدار وزنه ۲۶۱ کیلوگرمی را بر سینه خود بلند کرد و با یک قیچی شگفتانگیز آن را بالای سر برد تا تمامی حاضرین در سالن به احترام او ایستاده و او را تشویق کنند. بله؛ این یک رکورد جهانی بود که در رقابتهای وزنهبرداری قهرمانی آسیا در هند ثبت شد و نام ایران را دوباره پس از چند سال دوری زنده کرد.
پس از مهار این وزنه و ثبت این رکورد فوقالعاده، علیرضا یوسفی مانند همیشه تاج معروفش را بر سر گذاشت، اما آنچه که رخ داد فراتر از یک رویداد ورزشی بود. دو سال پیش، او روی تخت عمل جراحی زانو دراز کشیده بود و شاید بسیاری تصور میکردند که او پس از این عمل دیگر قادر به بازگشت نخواهد بود و نمیتواند دوباره وزنهها را بلند کند. اما زندگی با افراد استثنایی، قواعد خاص خود را دارد. یوسفی در این دو سال در هیچ مسابقهای شرکت نکرد و دوران درمان و نقاهت را سپری کرد، درست مانند کوهی که آتشفشانش را پنهان کرده باشد.
در این مدت، بسیاری آمدند و رفتند، مدالها را کسب کردند و فراموش شدند، اما یوسفی برای یک اتفاق بزرگتر از یک مدال آسیایی آماده میشد؛ برای احیای دوباره خود. مسیری که او یک بار در کودکی به طرز وحشتناکی طی کرده بود؛ تصادف سنگین و تلخی که او را وادار کرد تا برای بازگشت به زندگی چندین عمل جراحی بزرگ را تحمل کند. پسری که کابوس جراحیهای مکرر را تجربه کرده بود، حالا به نماد قدرت و استقامت در وزنهبرداری تبدیل شده است؛ مردی که اکنون بر دوش تالاخادزه، نابغه گرجی، ایستاده است تا عنوان قویترین مرد جهان بعد از چند سال دوری دوباره به صاحب اصلیاش یعنی ایران بازگردد.
بله؛ سرنوشت برای افراد خاص همیشه نقشه دیگری دارد. علیرضا ثابت کرد که بزرگترین وزنهای که تا به حال بلند کرده، نه ۲۶۱ کیلو، بلکه شاید ناامیدی باشد. قهرمانی آسیا و ثبت یک رکورد جهانی برای او تنها یک ایستگاه بود، نه مقصد. این موفقیت پیامی بود به تمامی کسانی که فکر میکردند جراحی زانو پایان کار یک ورزشکار است. این یک پاسخ به تمام تردیدها و علامت سوالهایی بود که در این دو سال پیرامون او وجود داشت. حالا موفقیتهای بزرگتری به علیرضا چشمک میزند؛ مدالهای خوشرنگ المپیک، جهان و قهرمانیهای پیاپی. ستارهای که اکنون برای کسب مدالها و عناوین دورخیز کرده تا نام خود را جاودانه کند؛ بالاتر از ابراسطورهای به نام لاشا تالاخادزه.
