از رونالدو تا مسی؛ چالشهای آقای گلی در جام جهانی چیست؟
آقای گل شدن در جام جهانی همیشه یکی از خاصترین افتخارهای فوتبال بوده، اما مسیر رسیدن به این عنوان حالا تغییر کرده...
به گزارش ورزش پارسی، در دورههایی که تعداد تیمها کمتر و فاصله فنی میان مدعیان و تیمهای ضعیفتر بیشتر بود، بازیکنانی همچون ژوست فونتن، گرد مولر و رونالدو شانس بیشتری برای ثبت آمارهای درخشان داشتند. اما اکنون در جام جهانی که بزرگتر و رقابتیتر شده، حتی بازیکنی نظیر مسی نیز برای درخشش در جدول گلزنان با چالشهای پیچیدهتری مواجه است. کسب عنوان آقای گل همیشه حائز اهمیت بوده، اما این عنوان در هر دوره به یک شکل نبوده است. آقای گلی در جام جهانی از افتخاراتی است که نام یک بازیکن را برای همیشه در تاریخ فوتبال ثبت میکند. با این حال، شرایط دستیابی به این عنوان در تمامی دورهها یکسان نبوده است.
در سالهای گذشته، برخی تیمها فاصله زیادی با قدرتهای اصلی فوتبال داشتند و این امر موجب میشد که مهاجمان بزرگ در برخی مسابقات فرصت بیشتری برای گلزنی پیدا کنند. اما امروز شرایط به طور کامل تغییر کرده است. زمانی که فونتن و گرد مولر رکوردهای خود را ثبت میکردند، چند نام همواره بیشتر از دیگران در میان بزرگترین آقای گلهای تاریخ جام جهانی دیده میشد. ژوست فونتن در جام جهانی ۱۹۵۸ با ۱۳ گل عنوان آقای گلی را به دست آورد؛ رکوردی که هنوز هم در یک دوره بیرقیب مانده است. پس از او، گرد مولر در جام جهانی ۱۹۷۰ با ۱۰ گل درخشید و به یکی از ماندگارترین مهاجمان تاریخ این رقابتها تبدیل شد. کمی بعد، رونالدو برزیلی در جام جهانی ۲۰۰۲ با ۸ گل عنوان آقای گلی را کسب کرد و جایگاهش را در میان بهترین مهاجمان تاریخ تثبیت کرد. در نهایت، میروسلاو کلوزه با ۱۶ گل به بهترین گلزن تاریخ جام جهانی تبدیل شد.
چرا در گذشته گل زدن به نظر آسانتر میرسید؟ مسئله تنها به کم بودن تعداد تیمها مربوط نمیشود. در جام جهانیهای قدیمی، تفاوت سطح برخی تیمها بیشتر بود و فوتبال هنوز به اندازه امروز منظم، فشرده و مبتنی بر آنالیز نشده بود. این امر موجب میشد که یک مهاجم بزرگ، در یک بازی یا حتی یک نیمه، چند گل بزند و به سرعت در جدول گلزنان فاصله بگیرد. به همین دلیل، آمارهای بالای گلزنی در گذشته بیشتر مشاهده میشد. جام جهانی بزرگتر شده، اما کسب عنوان آقای گلی آسانتر نشده است. شاید در نگاه اول تصور شود که با افزایش تعداد تیمها، آقای گل شدن نیز راحتتر میشود، زیرا فرصت بازی بیشتر است. اما واقعیت برعکس است. در جام جهانی امروز: تیمها دفاع منظمتری دارند، آنالیز فنی دقیقتر شده، فاصله میان تیمها کمتر شده، فشار بازیها افزایش یافته و حفظ آمادگی در طول کل تورنمنت دشوارتر شده است. به این ترتیب، یک مهاجم تنها با افزایش تعداد بازیها برنده نمیشود؛ او باید در طول یک مسیر طولانی، همواره آماده بماند و از فرصتهای محدود بهترین استفاده را کند.
چرا نام مسی در این بحث اهمیت دارد؟ زمانی که بحث مقایسه نسلها مطرح میشود، نام مسی به سرعت به میان میآید. دلیل آن روشن است: او در دورهای بازی کرده که فوتبال ملی سختتر از قبل شده و گل زدن در تورنمنتهای بزرگ آسان نیست. از طرفی، مسی تنها یک مهاجم تمامکننده نبوده؛ او همزمان بازیساز، رهبر تیم و مهره کلیدی آرژانتین نیز بوده است. به همین دلیل، مقایسه او با آقای گلهای قدیمی تنها با شمارش تعداد گلها کامل نمیشود. رکوردهای قدیمی ارزشمند هستند، اما مقایسه ساده نیست. هیچکس نمیتواند ارزش کار بازیکنانی مانند فونتن، گرد مولر، رونالدو یا کلوزه را کاهش دهد. آنها در زمان خود بهترین بودند و رکوردهایشان همچنان تاریخی است. اما فوتبال امروز با گذشته تفاوتهای زیادی دارد. به همین دلیل، بسیاری از کارشناسان بر این باورند که دستیابی به عنوان آقای گلی در جام جهانی مدرن، بهویژه در تورنمنتی بزرگتر مانند جام جهانی آمریکا، از همیشه دشوارتر شده است. کسب عنوان آقای گل در جام جهانی هنوز هم یکی از بزرگترین افتخارات فردی فوتبال است، اما مسیر دستیابی به آن دیگر مانند گذشته نیست. در دورههای قدیمیتر، تفاوت سطح تیمها بیشتر بود و مهاجمان بزرگ فرصت بیشتری برای ثبت آمار بالا داشتند. اما امروز فوتبال فشردهتر، دفاعها بستهتر و رقابت سنگینتر شده است. به همین دلیل، وقتی نامهایی مانند ژوست فونتن، گرد مولر، رونالدو، میروسلاو کلوزه و مسی کنار هم قرار میگیرند، تنها با اعداد نمیتوان قضاوت کرد؛ زیرا آقای گل شدن در جام جهانی امروز، سختتر از همیشه به نظر میرسد.
