تغییرات در کادر فنی استقلال؛ سرمربی قهرمان کنار رفت و مربی تیم هشتم جانشین او شد!

به گزارش ورزش پارسی؛ مدیریت در باشگاه استقلال به طور مداوم در حال بروز رسانی است. مدیریتی که در تیم فوتبال، به عنوان مهم‌ترین بخش این مجموعه، با سومدیریت دو پنجره نقل و انتقالاتی را به دلیل حکم فیفا از دست داده و بسته شده و با هزینه‌های هنگفت، تعدادی بازیکن خارجی بی‌کیفیت و ناکارآمد را جذب کرده که حتی برای گرم کردن نیمکت نیز مناسب نیستند. در یک فصل ناموفق، چندین مربی را تغییر داده تا از سقوط جلوگیری کند و حالا این شیوه مدیریتی را به سایر تیم‌های باشگاه نیز تسری داده است. این نوع مدیریت، فاقد اصول و قواعد مشخصی است و روابط همواره بر متن و اصول ارجحیت دارند. مدیری که تقریبا هیچ یک از تصمیماتش در هیچ یک از تیم‌ها بر اساس اصول و قواعد مدیریتی نبوده و هر جا که وارد شده، تنها خسارت و ویرانی به بار آورده است.

آخرین اقدام مدیریتی در استقلال به تیم بسکتبال زنان مربوط می‌شود. این بار نوبت به تیم بسکتبال زنان رسیده است؛ تیمی که فصل گذشته تحت هدایت فرزانه جمامی قهرمان لیگ برتر شد، اما پاداش این موفقیت نه حمایت و نه تمدید قرارداد، بلکه کنار گذاشتن سرمربی قهرمان بود. نکته جالب‌تر این است که باشگاه حتی زحمت اعلام رسمی پایان همکاری با فرزانه جمامی را هم به خود نداده و بدون هیچ توضیحی، نیکا بیک‌لیک‌لی را به عنوان سرمربی جدید معرفی کرده است؛ رفتاری که نه با اصول حرفه‌ای مدیریت ورزشی سازگار است و نه با ابتدایی‌ترین قواعد احترام به یک مربی قهرمان.

در فوتبال، بسکتبال یا هر رشته حرفه‌ای دیگری، قهرمانی مهم‌ترین معیار ارزیابی عملکرد یک سرمربی به شمار می‌آید. در هیچ سیستم مدیریتی منطقی، مربی‌ای که تیمش را به قهرمانی رسانده، بدون ارائه دلیل فنی کنار گذاشته نمی‌شود. مگر اینکه مدیران بر این باور باشند که قهرمانی دیگر ارزش و اعتباری ندارد. اما شاهکار اصلی زمانی نمایان می‌شود که به کارنامه جانشین نگاه کنیم. استقلال برای جایگزینی سرمربی قهرمان، به سراغ مربی‌ای رفته که تیمش در فصل گذشته حتی رنگ پلی‌آف را هم ندید و در بین ۹ تیم، در جایگاه هشتم قرار گرفت. اگر قرار بود معیار انتخاب، عملکرد فنی باشد، چنین انتخابی چگونه قابل توجیه است؟ چگونه ممکن است مربی تیم هشتم، شایسته‌تر از مربی تیم قهرمان تشخیص داده شود؟ همین تناقض‌ها باعث شده شائبه‌های مختلفی درباره چرایی این انتصاب مطرح شود.

در روزهای اخیر، گمانه‌زنی‌هایی درباره نقش و نفوذ سرمربی تیم بسکتبال مردان استقلال و روابط خارج از فرآیندهای معمول مدیریتی در این انتخاب مطرح شده است. این ادعاها تاکنون به صورت رسمی اثبات یا تأیید نشده‌اند، اما سکوت باشگاه و نبود هیچ توضیح شفافی، تنها به افزایش ابهام‌ها دامن زده است. آنچه بیش از همه نگران‌کننده است، تبدیل شدن تصمیمات سلیقه‌ای به رویه‌ای ثابت در باشگاه استقلال است. باشگاهی که باید الگوی مدیریت حرفه‌ای باشد، امروز با تصمیماتی شناخته می‌شود که نه بر پایه کارنامه فنی، بلکه بر اساس معیارهایی نامعلوم اتخاذ می‌شوند.

این تصمیم را باید یکی دیگر از شاهکارهای مدیریتی علی تاجرنیا دانست؛ مدیریتی که به جای حفظ ثبات، قدردانی از موفقیت و تکیه بر شایسته‌سالاری، حتی قهرمانی را هم بی‌ارزش جلوه می‌دهد. اگر قرار باشد سرمربی قهرمان بدون هیچ توضیحی کنار گذاشته شود و جای خود را به مربی تیم هشتم بدهد، دیگر چه انگیزه‌ای برای موفقیت، رقابت سالم و اعتماد به تصمیمات مدیریتی باقی می‌ماند؟ استقلال در زمین مسابقه قهرمان شد، اما به نظر می‌رسد در اتاق مدیریت، معیارها چیز دیگری است؛ معیارهایی که تا زمانی که شفاف نشوند، این تصمیم بیش از آنکه یک انتخاب فنی به نظر برسد، نمادی از سردرگمی مدیریتی و بی‌اعتنایی به اصل شایسته‌سالاری خواهد بود.