سکانس تراژیک یک جادوی تمام نشدنی؛ ناکامی مسی در آخرین گام

به گزارش ورزش پارسی؛ این لحظه شاید تلخ‌ترین بخش از جام جهانی بود. تلخی‌ای بیشتر از زهر. لحظه‌ای پر از حسرت و ناامیدی. حسرت برای ستاره‌ای که بدون شک شایسته‌ترین فرد برای بالا بردن آن جام زرین بود. درست مانند چهار سال پیش که در لوسیل با دشداشه عربی بعد از یک فینال دراماتیک، جام را بالای سر برد. لحظه‌ای بی‌نظیر یا یک کت واک جذاب! این بار نیز می‌خواست آن خاطره طلایی را تکرار کند. اما این بار موفق نشد. هر چه تلاش کرد، نتیجه‌ای نگرفت. خیلی نزدیک بود، شاید هم خیلی دور. به آرامی قدم برداشت. با پاهایی که گویی هزار کیلو وزنه به آن‌ها آویزان بود. با شانه‌هایی افتاده. چهره‌ای غمگین و ورشکسته. گویی غم تمام عالم در چشمانش نشسته بود. روی سکو رفت. مدال را دریافت کرد. از کنار جام گذشت و بدون اینکه آن را لمس کند، از سکو پایین آمد. در لحظه آخر به جام نگاه کرد. نگاهی پر از حسرت. نگاهی از سوی عاشقی که همه چیز را به معشوق باخته است. لحظه‌ای که هیچ چیز نتوانست با بغض او مقابله کند. بغضی که شکست و اشک‌هایش بی‌اختیار تا رختکن ورزشگاه سرازیر شد. واکنشی صادقانه به یک شکست. بدون نمایش و بدون هیچ چیز اضافی. این آخرین تصویر نابغه در جام جهانی بود، اما آخرین تصویر او در فوتبال نیست. از طلوع درخشان در سال ۲۰۰۶ تا ایستادن در یک قاب مشترک با دیگو مارادونا در سال ۲۰۱۰. از کشاندن آن آرژانتین زخمی و بی‌ستاره ۲۰۱۴ به فینال تا تلاش‌های بی‌وقفه برای نجات تیم بحران‌زده ۲۰۱۸. از قهرمانی تاریخی و افسانه‌ای سال ۲۰۲۲ تا یک فینال دیگر با آلبی سلسته در سال ۲۰۲۶. همچنان درخشان. همچنان سحرآمیز. همچنان اعجوبه. همچنان بدون توقف. همچنان مسی. حتی در ۳۹ سالگی. از همه این جام جهانی‌های شگفت‌انگیز سپاسگزاریم. مدت‌هاست که بردن جام جهانی دیگر رویای مسی نیست. بلکه خاطره‌ای از اوست! آنچه رویای این روزهای لئو بود، به «تکرار» قهرمانی مربوط می‌شد. دنیای فوتبال اما هیچ حسرتی برای مسی ندارد. زیرا او را با جام قهرمانی همین تورنمنت دیده است. دوشادوش ستاره‌هایی از این نسل که لئو را می‌پرستند. در کنار مردمی که او برایشان فراتر از سطح یک اسطوره رفته است. شکست مقابل اسپانیا، پایان دوران لئو نیست. او را با جام‌های رنگارنگ و جادوی تمام نشدنی به یاد می‌آوریم. او در تمام این سال‌ها بالا و پایین‌های زیادی را تجربه کرده اما در نهایت به قله رسیده است، به آن بالا، بالای بالا. می‌گفتند در تیم ملی موفق نخواهی شد. می‌گفتند قهرمانی کوپا را به دست نمی‌آوری. می‌گفتند قهرمان جهان نخواهی شد. می‌گفتند حریف انگلیس نخواهی شد. می‌گفتند برای دومین بار به فینال نمی‌رسی. گفتند و گفتند و گفتند. تو پیروز شدی و پیروز شدی و پیروز شدی. و حالا اینجا ایستاده‌ای. باز هم بر قله. باز هم بالا. حتی اگر جام در دستانت نباشد. تو هرگز تمام نمی‌شوی. هرگز فراموش نمی‌شوی. جادوی تمام نشدنی.