عکس | راز استایل خاص یامال پیش از بازی بزرگ بارسلونا

به گزارش ورزش پارسی به نقل از خبرآنلاین؛ یامال به منظور صحبت پیش از بازگشت حیاتی بارسلونا در برابر اتلتیکو مادرید، پس از شکست ۰-۲ در نوکمپ، پوششی شامل صندل با جوراب و عینک را انتخاب کرده بود. انتخاب این نوع پوشش و همچنین حضور او در کنفرانس مطبوعاتی پیش از بازی در کنار هانسی فلیک، به هیچ وجه تصادفی نبود و نشان‌دهنده توانایی او در مدیریت توجه رسانه‌ای است. ورود آنها به ورزشگاه حریف، بیانیه‌ای واضح از نیت و نمایشی گویا بود.

همچنین، روایتی که او به‌عنوان پناهگاهی احساسی برای هواداران بارسا ایجاد کرده است که به ادامه حضور در لیگ قهرمانان امیدوارند، تصادفی نیست. همه‌چیز علتی دارد و این موضوع از یکشنبه گذشته آغاز شد، زمانی که شماره ۱۰ بارسلونا با استفاده راهبردی از شبکه‌های اجتماعی، تصویر پروفایلش را به عکسی از لبرون جیمز تغییر داد که در حال در آغوش گرفتن جام ان‌بی‌ای ۲۰۱۶ بود. در شرایط مشابه با وضعیت بارسلونا، کلیولند کاوالیرز با لبرون جیمز در فینال‌ها باخت ۱-۳ را مقابل سوپر وریرز جبران کرد، کاری که پیش از آن هیچ‌کس انجام نداده بود و همین موضوع آن دستاورد را به نمادی فرهنگی در ورزش معاصر تبدیل کرد.

این ملی‌پوش اسپانیایی اظهار داشت: «لبرون یک الگو است که به من الهام می‌دهد. به این فکر می‌کنم که او چگونه این کار را انجام داد و امیدوارم من هم همان کار را انجام دهم»، پس از آن که چند ساعت پیش‌تر، تایم‌لاین‌های شبکه ایکس از او «خواهش» کرده بودند که با عینک آفتابی و هدفون در کنفرانس مطبوعاتی متروپولیتانو حاضر شود. او این کار را انجام داد، اما به شیوه خودش. هیچ‌چیز تصادفی نیست.

کینگ در آن فینال‌ها تصویری وایرال خلق کرد که لامین تلاش کرد آن را بازنمایی کند: نشسته به‌تنهایی، با عینک تیره و هدفون، در حال استراحت، جدا از هیاهو، و با تی‌شرت «آندرتیکر». تقریباً پیامی ضمنی: «هیچ چیز تمام نشده است، به من اعتماد کن.» مانند قهرمان چهار دوره ان‌بی‌ای، این نابغه زودرس از روکافوندا قدم جلو گذاشت: «ما رهبران زیادی در تیم داریم. خودم را یکی از آنها می‌دانم، اما تنها نیستم»، او این را نیز گفت و در ۱۸ سالگی نقش رهبری را پذیرفت. «با قدرت بازی کنید، متمرکز بمانید، از من پیروی کنید و بقیه‌اش را من انجام می‌دهم»، لبرون پیش از آن که در آن فینال‌ها بازی ششم را در زمین حریف تحمیل کند، گفته بود.

در این عصر فرهنگ بصری، این نوع جزئیات بی‌اهمیت نیستند: آنها حال‌وهوای پیش از بازی، پس‌زمینه و این باور را تغذیه می‌کنند که بازی در بعد ذهنی نیز جریان دارد. اگر لبرون توانست آن شاهکار را رقم بزند، چرا بارسا نتواند مانند نیمه‌نهایی کوپا دل‌ری سه گل به اتلتیکو بزند؟ لامین تلاش می‌کند هواداران بارسا را متقاعد کند. و اینجاست که یک تفسیر عمیق‌تر شکل می‌گیرد، تفسیری که فراتر از یک شکل و عکس است.

برای هواداران بارسلونا که شکست‌های اخیر اروپایی زخم‌هایی بر جا گذاشته، این حرکت به‌عنوان چالشی در برابر تسلیم شدن نیز دیده می‌شود، راهی برای تغییر روایت و تلاش برای پشت سر گذاشتن ناکامی‌های اخیر اروپایی. عینک لامین معنایی دارد که روان‌شناسی و ارتباطات غیرکلامی به‌خوبی آن را توضیح می‌دهند. ما با آنجی ریگئیرو، مجری آنتنا ۳ دپورته، روان‌شناس و کوچ، صحبت کردیم تا ببینیم آیا از منظر ارتباطات غیرکلامی این موضوع معنا دارد یا نه. و پاسخ مثبت است.

او گفت: «در ارتباطات غیرکلامی، فردی که عینک می‌زند می‌خواهد حس طبیعی بودن را منتقل کند. این کار اصالت و در دسترس بودن را تقویت می‌کند. او را انسانی‌تر نشان می‌دهد.» به عبارت دیگر، «این من هستم و اینجا هستم.» اما لایه‌های بیشتری هم وجود دارد. در موقعیتی پرفشار مانند شرایطی که بارسا با آن روبه‌روست، و با لامین به‌عنوان یکی از تحت فشارترین افراد، «عینک می‌تواند به‌عنوان یک سپر احساسی عمل کند، نوعی محافظت»، همان‌طور که ریگئیرو اشاره می‌کند. راهی برای کاهش تنش یا جدا کردن خود از هیاهوی بیرونی.

فردی که معمولاً عینک نمی‌زند و ناگهان برای موقعیتی مهم آن را به چشم می‌زند، این حرکت را با خرد و تأمل پیوند می‌دهد و احساسی از کنترل عاطفی بیشتر ایجاد می‌کند. عینک‌ها به نمایش اطمینان و آرامش کمک می‌کنند و راهی هستند برای گفتن این که «تا پایان امید وجود دارد، ما تسلیم نخواهیم شد و بازگشتی در راه است.» این راهی برای انتقال امنیت و اعتماد به‌نفس است و او چنین بازی‌ای را دوست دارد. و این، در تقابلی که بازی به همان اندازه که در زمین جریان دارد در ذهن نیز انجام می‌شود، نیمی از نبرد است.