محبی به پرسپولیس آمد تا دوباره به اوج برگردد

به گزارش ورزش پارسی؛ فصلی پر از چالش‌ها اکنون می‌تواند به نقطه عطفی برای محمدمهدی محبی تبدیل شود؛ بازیکنی که پرسپولیس برای جذب او تا امارات سفر کرد و در نهایت با قراردادی سه‌ساله به تهران آورد. محبی به پرسپولیس نیامده تا صرفاً یکی از خریدهای تابستانی باشد. او آمده تا فصل گذشته ناموفق خود را جبران کند و شاید مهم‌تر از آن، دوباره خود را به تیم ملی معرفی کند. اولین گام را نیز به سرعت برداشت؛ آن‌قدر سریع که حتی یک بازی برای شناخت او در پیراهن سرخ کافی بود. در نخستین مسابقه فصل مقابل شمس‌آذر، محبی در دقیقه ۱۱ اولین گل پرسپولیس در لیگ بیست‌وششم را به ثمر رساند و به سرعت نامش به عنوان یکی از چهره‌های اصلی شروع فصل سرخ‌ها مطرح شد. پرسپولیس در نهایت با دو گل پیروز شد و محبی یکی از دو گل نیمه نخست را به نام خود ثبت کرد.

اما اهمیت این گل تنها در عدد روی اسکوربرد نیست. محبی آمده تا نشان دهد که آن بازیکنی که زمانی با پیراهن سپاهان به تیم ملی راه پیدا کرده بود، هنوز در او زنده است؛ حتی اگر فصل گذشته به شکلی که انتظار داشت پیش نرفته باشد. محبی پس از دوره‌ای که با درخشش در سپاهان نامش بر سر زبان‌ها افتاد، به فوتبال امارات رفت؛ انتقالی که قرار بود ادامه‌دهنده مسیر صعودی او باشد، اما در عمل بخش زیادی از فصل را روی نیمکت اتحاد کلباء گذراند. سپس بازگشتش به فوتبال ایران و سپاهان نیز آن‌طور که باید و شاید ادامه پیدا نکرد و حضورش در اصفهان نیمه‌کاره ماند. فصلی که می‌توانست محبی را یک قدم دیگر به تیم ملی نزدیک کند، به فصلی تبدیل شد که از نظر فوتبالی برای او هزینه داشت. حتی رؤیای حضور در جام جهانی هم برایش محقق نشد؛ اتفاقی که برای بازیکنی با این توانایی‌های فنی، طبیعتاً تلخ بود.

اکنون اما همه چیز از نو آغاز شده است. پرسپولیس برای محبی تنها یک انتقال باشگاهی نیست؛ بلکه فرصتی برای بازسازی است. فرصتی برای اینکه ثابت کند فصل گذشته یک استثنا بوده، نه نشانه‌ای از افول. در بازاری که پرسپولیس خریدهای متعددی انجام داد، شاید بتوان درباره مهم‌ترین خرید این تیم بحث کرد؛ اما محبی از همان ابتدا یک تفاوت بزرگ دارد: او خریدی است که اگر دوباره به فرم واقعی خود برسد، می‌تواند برای پرسپولیس تفاوت ایجاد کند. سرخ‌ها به بازیکنی نیاز دارند که تنها صاحب توپ نباشد؛ بازیکنی که بتواند جریان بازی را تغییر دهد، در یک‌سوم هجومی تصمیم بگیرد، گل بزند و مدافعان حریف را وادار به عقب‌نشینی کند. محبی اگر همان بازیکنی باشد که در بهترین روزهایش در سپاهان دیدیم، می‌تواند چنین نقشی را ایفا کند. گل مقابل شمس‌آذر نیز نخستین نشانه بود؛ یک شروع سریع و امیدوارکننده برای بازیکنی که به نظر می‌رسد برای جبران آمده است.

محبی احتمالاً به خوبی می‌داند که درخشش در پرسپولیس تنها برای کسب جایگاه ثابت در ترکیب تارتار نیست. او یک هدف بزرگ‌تر نیز دارد: بازپس‌گیری پیراهن تیم ملی. جام جهانی را از دست داد؛ اما مسیر فوتبال ملی برای او به پایان نرسیده است. رقابت‌های جام ملت‌های آسیا می‌تواند مقصد بعدی باشد و محبی اگر در پرسپولیس به یکی از ستاره‌های لیگ تبدیل شود، دوباره درهای تیم ملی به روی خود باز خواهد کرد. این همان انگیزه‌ای است که می‌تواند فصل محبی را متفاوت کند. او دیگر صرفاً برای یک قرارداد بهتر یا یک انتقال بزرگ‌تر بازی نمی‌کند؛ بلکه باید خود را دوباره ثابت کند. اولین میخ را هم کوبید؛ در جایی که باید: دروازه حریف. حال باید دید این گل، تنها یک شروع شیرین بود یا نخستین فصل از داستان بازگشت محمدمهدی محبی به جمع ستاره‌ها. اگر قرار باشد او در پرسپولیس به همان بازیکنی تبدیل شود که پیش از رفتن به امارات بود، بعید نیست که در پایان فصل نامش نه تنها در صدر فهرست بهترین‌های سرخ‌ها، بلکه دوباره در فهرست تیم ملی نیز دیده شود. محبی آمده تا دوباره محبی شود؛ و در اولین بازی، خیلی زود هشدارش را به همه داد.